Bad-ı saba dosttan haber getirse Sakiler meclise gam keder sunar Künc-i meyhanede meyler içilse Hallaç huzurumda enel hak döner Dostun cemalidir aklımı alan Maşuktur aşığı çöllere salan Hiçlik deryasında bu dünya yalan Ömür sona erer dertlerin diner

Tanrım nedir bu çektiğim insanlardan Oltaya gelip de takılan sazanlardan Düşman uzaktadır da alçaklar içimizde Bizi koru yarabbi dost yüzlü çıyanlardan Afganistanı bırak Irak da canım pek ırak Boşver uğraşmayı sen yan gelip keyfine bak Öğretmenim anlattığınız masalı çok beğendim Dandini dandini dastana uyuma vakti ahmak

Devamını getiremediğim şiirler gibisin Bilsen ne kadar sildim Ne kadar baştan yazdım seni Her defasında eksiktin

En ölgün yanımla geçiyorum hayatın tam orta yerinden Ne çağıldayan sular, ne dalgalı denizler Çöl ortasında bir seraba hapsolmuşum Yalancı cennetlerle dolu hayatım Gemiler günün en acı saatlerinde giriyor limana Bir kırlangıç hayatı yuvasına taşıyor gagasında Bir felaketi haykırır gibi uluyor köpekler Sessizlik yankılanıyor duvarlarında evsiz yüreklerin Diri bir aşüfte sesi taşıyor ekrandan Avuç dolusu [...]

Mumbardı adını hatırlayamadığım yemek Sen bilemezsin yediğimiz ekmek kepek Komşu Nagehan Teyze bağırıyor yine Hep yetim hakkı yiyendin a pezevenk Sanadı bu sözüm ama hiç anlamadın sen Hep haykırarak söyledim bıkmadan bunu ben Kes artık sesini bu resmi yapan Mikelenjelo Bu topraklara ait değildi bak deden

Bir arkadaşıma sormuştum: “Biraz paran olsa ilk alacağın şey nedir? ” İhtiyaçlarına ilişkin koca bir liste sundu bana. Listeyi gözden geçirdiğimde kitapla, okumakla ilgili bir şey bulamamıştım. Oysa aynı soruyu “Erasmus”, okumanın önemine binaen olsa gerek şöyle cevaplamıştı asırlar öncesinden. “Biraz param olursa kitap alırım; eğer artarsa yiyecek ve giyecek …”

İşte, Bu, güne gözlerimi ilk açışım İşte, Bu, güneşin ilk ışıkları İşte, Bu, günü saçlarından ilk öpüşüm İşte, Bu, kapıdan ilk çıkışım İşte, Bu, eşikten ilk adımım İşte Her şey yeniden başlıyor İşte Ben yine korkuyorum Halil ÖZ 27 Aralık 2009 Pazar