Buradakiler

Madem olanlar oldu ve bizler hala varız
Geçmişi kurcalayalım atiye geçmek için,
Eğer kalp mutmainse bilinsin ki biz çarız
O zaman parti verin ve Sade’ce kan için.

Bak bir zaman geçiyor o zaman ki orijinal
Yine gelir aynısı diyorsan ki dur orda,
Herşeyini satarak en üstün tek dini al
Neden bir kişi rahat binlercesiyse zorda?

Kim olduğumu arıyorum bilen var mı acaba
Moskova ajanları ve bir sokak çetesi;
“Alice Rezillikler Ülkesinde” oku onu kabaca
Burnu akıyor veledin,nerede peçetesi?

Devir değişti yavrum ben hiçbir şey yapmadım
Gazete patronları mı, israil mi dur yavaş,
Allah’tan gayrısına hakikaten tapmadım
Hatlarda bir sorun var demek parola savaş.

Tamam sesin geliyor ama sen neredesin?
Konuşurken marifet az sözle iş bitirmek,
Ben gelirim yeter ki bana bir yer edesin
Ölmeden evvel kural kendimizi yitirmek.

Nem kapmadan yağmuru sakın yağacak sanma
Asla dönüş başla’dır, baş’la dönüş sonlanır;
Allah denilse bile sakın kimseye kanma
Sermaye tükendikçe günahların tonlanır

Ben denize inince kara neden ıslanır?
“Olmam gerektiği gibiyim” senin soruna cevap,
Kıskanç figürü evvel bil sırf kendini kıskanır
Anlam kanun eliyle günahın adı sevap.

Düşünmememiz için düşünün bir dediler
Bu fikir beden ile ruhu karmalaştırmaz,
İkisi birleşmez ise sokaktaki kediler
Ciğercininkiyle asla dev çöplükte buluşmaz.

Bana göre alemde herkes ben tanrıyım der
O zaman Hallac Niyazi, peki vebali kimde?
Sen boşver kenti terket herkes durmaz herkes der
Elbet İsrafil’in eli bekliyor sabit pimde.

Bak pim çekilmeden sen Amerikayı reddet!
Avrupa dini dersen rezilliğin dinidir,
Her geçen gün sadece kendi kendini kat et
Bizim alem makrodur onlarınki mini’dir.

Şu an diyeceklerimi iyi dinle dur biraz,
Hattımız dinleniyor alfabemizi çıkar;
Ha! nerde kalmıştık vişne kedi ve kiraz
Ne korkusu be gülüm gelsinler sıkar biraz.

Hemen orayı terket iz bırakma arkanda
Kar yağıyor dışarda cafe’de saat on’da;
Kitabı çantaya at bizde daim ar-kanda,
Sokaktayım, evi bastılar, gine yırttım son anda.