Bize ne oldu diye soranlara ithafen .?
Tohumlarımızdan besmeleyi çok gördüğümüzden beri.Yani kibre ve inayete kapıldığımızdan beri başımızdan belalar eksilmiyor.Şimdi “olmak” için yogilerin kapısında kap kuranlar bilmiyor ki ,bundan seneler evvel tüm sözler Mübarek bir dudaktan dökülmüş,dökülmekle kalmamış.Bir fiil hayata “emsal” olarak mühürlenmiş.Şimdi nereden başlayalım diyenlere “besmele” ile başlayalım diyebilirim.Biz deriz de onlar uygular mı ki?Adın kadarsın işte desem.Düşman kesiliyorsunuz bana.Unutuyorsunuz her şeyi ve işin acı tarafı her zaman,
Her zaman ve her şeyin ırzına geçildi ve biz susup izledik.Susmuyoruz artık.Anlatıyoruz saatlerce.”Deli “diyerek geçiyorsunuz .Dur be arkadaşım,dur kardeşim yapacak çok işimiz var.
Besmelesiz Çocuklar 2
Hikmetimizi anlayabilmek için himmetimize bakmamız gerekiyor. Yuvaya dönüş zor ama muhal değil.Bazı kelimelerin ucuna yapışmamız lazım geliyor.Tüm kitaplarda anlatılan düşman Dünya ve bir de “sensin “ işte.
Sayıklama 1
Uzun zamandır ,Senin dinin sana ,benim dinim bana isimli bir yazı yazmaya çalışıyorum.tabi hala çalıştığım içinde bir türlü ortaya birşey çıkamıyor çıksa bile her bir kelime havanda eziliyor,çün ki insan ne onun dinini anlatabiliyor ne de kendi dinini .Anlatırken ister istemez suçlamaya giriyorsun.Suçlular biliyorsun ama en az sen de onlar kadar suçlu olduğunu anlıyorsun.ama diyorsun ben böyle yaptım.(İçerden hani bir ses insan her şeyi ile hesaplaşabiliyor da vicdanı ne olursa olsun seni ezer ya.)Vicdan nedilen Rabbimizin bize sunduğu “ayarlayıcı” belki de bünyedeki “dengeleyici” belki de “ilk hesap görücü” hiç bir insanın sözünden tesirli gelemiyor çoğu zaman.hele insan tek başına durduğu anda beyninde yankılanan her sözü…Ölümü yüzüne vuran,hatırlatan,sirkeleyen o sözler “bak diyor hala ben diyorsun” bir de bir hazır cevap ki o vicdan.ona cevap yetiştiremiyorsun.Suçlasam kimsenin kalbine açıp bakamıyorsun.Dili öyle diyor da gönlü ne ediyor ?Bilmiyorsun.Dedim suçladım,belki de haksız yere suçladım.birden onlar dediklerim “boynuzsuz koç” oluveriyor gözüm de.Bari iki kelimeyi bir araya getiremeyen haydi kendi dinini anlat.vicdan susar mı “hadi oradan “ “hadi oradan ,sen kim anlatmak kim” ,”olsun diyorum çorba da benim de tuzum olsun ,cihat demek illa da kılıç kalkan demek değil ki. “Sen diyor cihadın pirlerine pire bile olamazsın diyor.
“Peki diyorum, hiç mi ,hiç bir zaman mı olamayacağım” yapıştırıyor cevabı.”klavye başında olamazsın ,bari bol bol kafurun süresini oku” diyor
Eyvallah diyerek cümle kurmadan noktayı koyu veriyorum.
Yoruma Kapalı.